Soms begint een verhaal met iets kleins.
Een bericht. Een vraag. Een gevoel dat je niet zomaar naast je neer kunt leggen.
Zo begon ook het verhaal van Schuim en Sam.
Twee Nederlandse Twentse erfgoedganzen die plotseling met spoed een nieuwe plek zochten. Geen gewone vijver, maar een plek waar ze ruimte zouden hebben. Water, rust en een omgeving waar ze gewoon gans konden zijn.
Toen het bericht mij bereikte voelde ik direct dat dit zo’n moment was waarop je een keuze hebt.
Je kunt denken: iemand anders zal het wel oplossen.
Of je kunt blijven staan en kijken waar het pad zich opent.
Ik koos voor dat laatste.
Wat volgde was een zoektocht die groter werd dan ik had verwacht.
In korte tijd gingen er meer dan 175 mails de deur uit. Zorgboerderijen, Landgoederen, stichtingen, particuliere eigenaren, natuurplekken. Iedereen die mogelijk een plek met water en ruimte had, kreeg een bericht. Het gonste onder het aardoppervlak.
Veel reacties bleven uit. Sommige deuren bleven dicht. Maar wanneer je blijft staan, gebeurt er soms iets onverwachts.
Zo kwam Huis Verwolde in beeld.
Een landgoed waar water en geschiedenis samenkomen. Waar de gracht nog echt een gracht is en waar oude bomen hun spiegelbeeld in het water laten vallen. Later bleek dat er hier ooit ook al twee ganzen rondzwommen: Sakkie en Makkie. Een herinnering uit de jeugd van de baronesse.
Alsof het verhaal zich al eerder had voorbereid.
De dagen daarna stonden in het teken van voorbereiding en beweging.
Berichten. Telefoontjes. Afstemming. Twijfels. Hoop.
Twee keer reed ik tweehonderd acht en zestig kilometer van uit het Zuiden naar het oosten, langs de neder-rijn en de IJssel.
Ik overnachtte in “de hooiberg” van B&B de Voshaar, op 20 minuten wandelen van het landgoed.
Een koude nacht, maar een goede plek om te schrijven en te reflecteren.
In de vroege ochtend liep ik rond de gracht van Verwolde. Rondje na rondje.
Wachtend op het moment dat Schuim en Sam zouden arriveren.
En toen gebeurde het.
Vanuit de transportkist liepen ze voorop over het pad naar de gracht, ze strekten hun vleugels uit en gleden zo het water in van de gracht. Rustig. Voorzichtig. Nieuwsgierig.
Vanaf dat moment begon hun verkenning van de gracht en de vijver achter Huis Verwolde.
Alsof ze er al jaren zwommen.
Soms heeft een verhaal geen groot slot nodig.
Soms is het genoeg om twee witte ganzen rustig door het water te zien glijden en te weten:
De cirkel is rond.
Wat begon als een urgente zoektocht werd een kleine reis.
Een pad dat zich opende omdat iemand bleef staan.
Omdat je soms niet wegloopt wanneer er trammelant is, maar blijft kijken waar het water je brengt.
Tijdens deze reis ontstond ook een klein sprookje.
Een modern verhaal over het openen van een pad.
Over vertrouwen.
Over blijven wanneer anderen al zijn weggegaan.
Het verhaal heet:
“De Padopener – over Aureon en Lyra.”
Het werd geschreven onderweg, tussen gracht, ganzen en hooiberg.
Wie het sprookje wil lezen kan het hieronder downloaden als PDF tegen een kleine donatie.
“De Padopener” modern sprookje over Aureon en Lyra
Maar belangrijker: het houdt het verhaal levend.
En ergens op het landgoed van Verwolde zwemmen ondertussen nog steeds twee ganzen.
Schuim en Sam. 🪿🪿
Veelgestelde vragen over Schuim en Sam
Wie zijn Schuim en Sam, de Twentse landganzen met blauwe ogen?
Schuim en Sam zijn twee Nederlandse erfgoedganzen van het ras Twentse landgans, een oud en zeldzaam ganzenras dat bekend staat om zijn sterke karakter en de opvallende blauwe ogen. Deze ganzen horen bij het levend erfgoed van Nederland en verdienen een plek waar ze vrij kunnen leven, zwemmen en hun natuurlijke gedrag kunnen volgen. Hun verhaal begon met een dringende zoektocht naar een nieuwe vijver, maar groeide uit tot een reis waarin vertrouwen, doorzettingsvermogen en verbinding centraal stonden.
Hoe vonden Schuim en Sam uiteindelijk hun nieuwe thuis op Huis Verwolde?
De zoektocht naar een nieuwe plek voor Schuim en Sam begon met een dringend bericht en groeide uit tot een intensieve zoektocht langs landgoederen, natuurplekken en particuliere vijvers. Meer dan honderd mails en vele gesprekken later kwam Huis Verwolde in beeld. Het landgoed met zijn gracht en vijver bood precies wat nodig was: ruimte, rust en water. Toen Schuim en Sam daar het water ingingen en rustig begonnen rond te zwemmen, voelde het alsof ze er altijd al hadden gehoord.
Waarom moest er met spoed een nieuwe plek voor deze Twentse landganzen worden gevonden?
De situatie waarin Schuim en Sam leefden veranderde plotseling, waardoor er dringend een nieuwe plek moest worden gevonden waar ze veilig konden blijven. Ganzen zijn dieren die ruimte, water en stabiliteit nodig hebben. Een geschikte plek vinden is niet eenvoudig, zeker niet voor een erfgoedras. Daarom begon een zoektocht langs landgoederen en natuurplekken in Nederland. Het doel was simpel: een plek vinden waar ze niet alleen konden overleven, maar werkelijk thuis konden zijn.
Wat maakt Huis Verwolde een bijzondere plek voor dieren zoals ganzen?
Huis Verwolde is een historisch landgoed waar natuur, water en geschiedenis samenkomen. De grachten en vijvers rond het landgoed bieden rust, ruimte en veiligheid. Voor dieren zoals ganzen betekent dat een omgeving waarin ze vrij kunnen zwemmen en hun natuurlijke gedrag kunnen volgen. Het landgoed draagt bovendien een lange geschiedenis met zich mee waarin dieren altijd een plek hadden. Daardoor voelde het alsof Schuim en Sam niet alleen een nieuwe plek vonden, maar ook onderdeel werden van een bestaand verhaal.
Wat betekent het om te blijven staan wanneer anderen stoppen?
Blijven staan wanneer anderen stoppen betekent dat je niet wegloopt wanneer een situatie ingewikkeld wordt. Het betekent dat je blijft zoeken naar een oplossing, ook wanneer deuren gesloten blijven of antwoorden uitblijven. In het verhaal van Schuim en Sam was dat precies wat nodig was. Door niet op te geven en door te blijven zoeken naar een plek waar zij veilig konden leven, ontstond uiteindelijk een pad dat eerder nog onzichtbaar leek.
Waarom ontstaan sommige oplossingen pas wanneer iemand besluit niet weg te lopen voor trammelant?
Veel oplossingen verschijnen pas wanneer iemand bereid is om langer te blijven kijken dan het eerste obstakel. Trammelant hoort soms bij het leven: onverwachte problemen, gesloten deuren of situaties zonder duidelijke uitweg. Wanneer iemand toch blijft zoeken, ontstaat er vaak ruimte voor nieuwe mogelijkheden. In het verhaal van Schuim en Sam betekende dat doorgaan met schrijven, bellen en zoeken totdat er uiteindelijk een plek verscheen die precies bleek te passen.
Hoe kan een onverwachte zoektocht veranderen in een modern sprookje zoals De Padopener?
Soms lijken gebeurtenissen uit het echte leven op een sprookje omdat ze een duidelijke symboliek dragen. Een onverwachte zoektocht, een reeks toevallige ontmoetingen en uiteindelijk een plek waar alles samenkomt. Tijdens de reis van Schuim en Sam ontstond het verhaal De Padopener – over Aureon en Lyra. Het is een modern sprookje over vertrouwen, het openen van een pad en het vinden van een plek waar alles samenvalt.
Wat kunnen we leren van het verhaal van Schuim en Sam over vertrouwen, volhouden en het sluiten van een cirkel?
Het verhaal van Schuim en Sam laat zien dat volhouden soms het verschil maakt tussen een probleem en een oplossing. Door te blijven zoeken en niet weg te lopen voor de situatie ontstond uiteindelijk een plek waar alles samenkwam. Wanneer Schuim en Sam nu rustig in de vijver van Huis Verwolde zwemmen, voelt het alsof de cirkel gesloten is. Wat begon als een urgente zoektocht werd uiteindelijk een verhaal over vertrouwen, verbinding en het vinden van een thuis.
@ Léon van Rijswijk
Geef een reactie